Classificatie van Frietkoten

Naar Paul Ilegems

	Frietbarak
De frietbarak heeft volgende kenmerken: zelf in elkaar geknutseld door de eigenaar, bij voorkeur met bouwafval. Verdwijnt de laatste tijd, om esthetische en hygienische redenen, meer en meer uit het straatbeeld.
	Frietkot
Een modernere versie van de frietbarak: meestal aangekocht maar nu verouderd.
	Busfrituur
De busfrituur is eerder zeldzaam in onze streken. Tijdens de zomermaanden nog wel te zien op de wegen naar het zuiden.
	Caravanfrituur
Verplaatsbaar, sterk verwant met de caravanfrituur. Is echter vaak uitgebouwd tot een volwaardig frietkot.
	Chaletfrituur
Steekt meer en meer de kop op, het fermette-equivalent onder de frituren.
	Wagenfrituur
Van oorsprong verplaatsbaar en nu nog vaak te zien op kermissen, voetbalwedstrijden en op crossparcours.
	Aanbouwfrituur
Het woord spreekt voor zich: annex aan een bestaand gebouw waarin zich een friturist genesteld heeft.
	Huisfrituur
Na het frietkot de meest populaire vorm. Is in verschillende steden ook meer en meer verplicht om stedebouwkundige redenen.
	Salonfrituur
Onderscheidt zich van de huisfrituur door de luxueuzere inrichting en de zitplaatsen.